these are some questions that i found really mind-bugging. and I'M NOT LOVING IT.
ikaw, ako, siya, sila, kami, at tayo...
bakit ba mukhang natutuwa tayo kapag nagawa nating pahiyain ang isang tao?
bakit parang pleasure iyon kapag nakita nating pinagtatawanan ang isang tao lalo na kapag tayo ang gumawa?
bakit feeling natin ndi tayo nag-aasume, pero baliktad naman talaga?
bakit nagsasabi tayo ng mga bagay na ndi naman totoo?
bakit natutuwa tayong mantrip ng ibang tao kahit nasasaktan na sila?
bakit ndi natin magawa ang mga bagay na napagplanuhan natin?
bakit kailangang pababain pa ang isang tao kahit namomroblema na?
bakit may nangyayari na mga bagay pero ndi dapat?
bakit andaming ndi sumeseryoso ng mga bagay-bagay?
at higit sa lahat,
bakit anhirap intindihin ang isang tao?
ohwell papel. x_x baka naman kase ndi sila tao. baka niluwa lang sila ng lupa or biglang sumulpot sa world.
naaadik na naman ako. ayoko naaaa.
Eh Eh (Nothing Else I Can Say); Lady Gaga

Do you believe in SOULMATES?? ^___^--------------------------------------
well, can't get over them. i just LOOOVE this couple. ;p
I'm Going to Meet Her; Kim Bum
NEW LAYOUT right?? ;Dwell, ndi ko naman maikakaila na nagiging favorite ko na ang anime na toh.
at ambait pa dahil may layout na.
pero mas maganda sana kung may Kyouya Hibari na layout. :))
sorry, adik lang.
basta natutuwa ako sa layout na ito.
maganda, mahusay, mainam.
at bonggang-bongga.
sana ndi ko pagsawaan agad.
nga pala,
ung post before nito, kahapon ko pinost kaya lang abnormal kaya ginawa ko munang draft.
at ngayon ko nalang pinost.
ayan tuloy doble.
badtrip. >:|
AUN NALANG MUNA! :D
at isa pa pala.
nanalo na naman ang idol kong Ateneo sa UAAP versus La Salle!
whoooooo~! siyempre, feelingera, nakikidiwang din ako.
ah basta, LOVE THEM. <3>
I Gotta Feeling; Black Eyed Peas
NAKAKAPAGOOOD. period.at nakakaiyak pala.
grabe ung naramdaman ko kanina. ndi ko inakalang ganon pala yun. GRABE.
ang WEAK ko talaga. at ndi ko un matanggap.
KAYA AUN, iniyak ko nalang.
pinipilit ko ang sarili ko, na maniwalang nabigla lang ako sa training na yun.
pero ndi ko talaga matanggap.
kasi naman, bakit mukhang ako lang ang sobrang napagod at nahirapan??
feeling ko lang ba yun?
AMMMMP, ang feeling ko no! ganyan talagaaaa. o.O
heinakoooh basta. ndi ko maexplain. anhirap. asar. sa nakakaintindi. LABYOU!
at sa Corps of Cadets/Officers ng Panthalassa 2010.
ILABYUOL!! mahal na mahal ko kayo dahil mahal na mahal niyo ako.
at mahal na mahal niyo din sila.
naappreciate ko po iyon ng bonggang-bongga. :>
Confessions Part II; Usher
So here I am. Still holding on.Nabasa mo ba?? Kris Allen song yan. *sighsssssss* At eto nga ako, buhay pa naman. After a month na ndi pagsusulat. Andami ko na namang gustong isulat, at andami kong iniisip. FUDGE, is that new??
ERRRRRRR-nessssssss. Talk about bitterness dude, plus jealousy. Plus stress and pressure. Plus many many more. SHOOTness men. I hate to babble about everything I hated and still hates. Super sucker! UGH//
Ahay natitimang nako! Abnormal ever! WAAAAAAAHHH!
Ayan, wala lang, gusto ko lang sumigaw, masaya try moo.
katulad ng nasabi ko, andami ko talagang gustong ilagay sa blog na ito. At gusto ko na namang baguhin ang layout kooo. PLEASE, nagsawa na naman ako. LOL :))
wait, chill muna.
i want to talk about my UPCAT experience, talk about the painful truth which I really still can't accept, talk about my EFF-ing mood swings, and talk about that perfect, happy ending.
Pero parang ayoko ng isulat. Maaalala ko lang kasi ang lahat. Gusto ko na ngang makalimutan ehh. Kaya hindi ko na ikukwento. Dahil kailangan ko pang tanggapin ang lahat ng nangyayari sa mundo KO. Sa mundo ko, na kasama siya, ikaw, tayo, at sila.
Kung wala kang naintindihan, okay lang yan dude. ME EITHER , I can't understand myself.
I'm Only Me When I'm With You; Taylor Swift